teksten uit de cisterciƫnzer traditie

Bidden als geschenk

Bidden is soms vreemd, omdat het een handeling is die niet altijd het beoogde succes oplevert. Het volmaakte gebed bestaat niet, behalve in zoverre het samenvalt met de reële situatie van iemand en het een volkomen toekeer naar God inhoudt. Het extatische gebed van een mysticus staat op geen enkele wijze boven het gekwelde gestamel van een zondaar die gebukt gaat onder schuld en misvormd is door een levenslange vervreemding van God. Beide pogingen vertegenwoordigen het opwaartse streven van de geschapen natuur om rust te vinden in God. Beide zijn echt en beide zijn 'succesvol'. Beide blijven ook onvolmaakt, omdat volmaaktheid niet eigen is aan dit leven, die kunnen we in het volgende verwachten. En als Gods oordeel alles ondersteboven haalt en de nederige verheft, wie zal dan zeggen welk van deze biddende mensen het meest in aanmerking komt om verheven te worden?

(...) In dit hoofdstuk wil ik nadenken over de basis van het gebed; wat is het dat ons ertoe aanzet op te zien naar God, in het bijzonder als wij ons terneergedrukt voelen .Als je een rubberen bal onder water houdt, zal hij daar blijven. Maar als je hem loslaat, springt hij naar de oppervlakte. Hoe dieper je hem houdt, hoe meer hij naar boven wil. De menselijke geest beschikt over een natuurlijke veerkracht. Hij kan omlaag worden gehouden door verslaving aan zintuiglijk genot, door hebzucht en ambitie, door woede en geweld of door wat het Nieuwe Testament 'zorgen' noemt. Hij kan onderdrukt worden, maar zijn natuurlijke neiging zal, wat dynamiek betreft, gericht blijven op God. Hij kan pas volkomen bevrediging vinden als deze naar boven gerichte impuls vrijheid krijgt. Die goddelijke dimensie negeren, betekent iemands persoonlijkheid schenden, en zal uiteindelijk grote schade teweegbrengen.

Zeg ik hiermee dat bidden in onze natuur ligt besloten? Ja, niet dat bidden gemakkelijk opwelt, maar dat het wel degelijk iets natuurlijks is. Alle moeilijkheden die we ervaren bij het bidden zijn te wijten aan het feit dat we ontwend zijn geraakt om te leven in harmonie met de natuur die God ons geschonken heeft.

Michael Casey (vertaling J.J.M. van Rooijen)
Uit: Naar God, Lannoo, Tielt, 2007

< terug naar het overzicht

armoede, gehoorzaamheid, zuiverheid Cisterci&eumlnzergroep Sion