Teksten uit de cisterciënzer traditie

Innerlijke zoetheid

Soms mag je een bijzondere, ongewone gewaarwording ervaren van innerlijke zoetheid en ben je, op een of andere manier, een herboren schepsel, in vuur en vlam gezet door de adem van de Geest. Hoe meer je proeft van het voorwerp van je liefde, hoe sterker het verlangen ernaar wordt. In je binnenste hunker je naar wat je door middel van je innerlijke tastzin hebt ervaren en uit liefde voor die zoetheid daalt in je eigen ogen de waarde. Nadat je die zoetheid hebt ontdekt, wordt het je pas mogelijk om te beseffen hoe je bent zonder die zoetheid. Je probeert die ervaring te laten voortduren, maar je moet wijken voor de kracht ervan, omdat je nog te zwak bent. Omdat je niet in staat bent een dergelijke zuiverheid te schouwen, pleng je zoete tranen, val je terug en lig je neer op de tranen van je zwakheid. Want het oog van de geest is niet bij machte zich blijvend te richten naar datgene wat hij zo vluchtig heeft mogen zien. Het is onderhevig aan de diep verankerde gewoontevorming die het aan banden legt. In deze toestand ben je vervuld van diep verlangen en probeer je vurig boven jezelf uit te stijgen, maar telkens weer word je verslagen door moeheid en val je terug in de vertrouwde duisternis. Een ziel die zo bewogen raakt, moet een ernstige innerlijke strijd met zichzelf voeren.

Gregorius de Grote


< terug naar het overzicht

armoede, gehoorzaamheid, zuiverheid Cisterci&eumlnzergroep Sion