Onze abdij zit straks vol monniken en monialen uit
verschillende windstreken: we zijn gastabdij voor de jaarlijkse Regionale
Vergadering van 4-7 mei. Waar gaan we het over hebben met elkaar? Elke
vergadering is er de rode draad van een tour de table waar elk klooster vertelt
over het afgelopen jaar en de huidige situatie van de gemeenschap. Verder wordt
de agenda, naast regionale zaken, voor een belangrijk deel bepaald door het
Generaal Kapittel, onze driejaarlijkse wereldwijde vergadering. Zo gaan we ons
deze keer bezinnen op het thema ‘VORMING’, dat op het Generaal
Kapittel van 2011 centraal zal staan. Tegen die term ‘vorming’
hadden sommigen overigens bezwaren: alsof kandidaten in een bepaalde vorm
geperst moeten worden.
Dat is dan ook niet de bedoeling. Het Generaal Kapittel van 2008 gaf aan waar het om gaat bij dit thema: ‘Leven doorgeven is de meest dynamische daad, de natuurlijke vervulling waar alle gemeenschappen naar uitzien. Een persoon verwelkomen betekent ons ertoe te verbinden samen met die persoon te strijden en te lijden en ons verantwoordelijk te voelen voor zijn volharding, om het voor die persoon mogelijk te maken in zijn eigen hart binnen te gaan, want alleen daar gebeurt de echte ontwikkeling.’
Leven doorgeven, de echte ontwikkeling;
dat klinkt toch wel anders dan het ietwat afstandelijke woord
‘vorming’. Het gaat hier veel meer om vaderschap, moederschap, en
als een broeder of zuster naast iemand staan, ja zelfs voor iemand instaan. En
dat alles is bedoeld om het de nieuweling mogelijk te maken zijn of haar hart
binnen te gaan. Het plaatje dat hier wordt geschetst van het kloosterleven is
hier heel anders dan het indrukwekkende gebouw, de traditionele kleding en
gebruiken. Kloosterleven is hier innerlijkheid, verinnerlijking, innerlijk
leven. De praktijk leert dat kandidaten voor deze innerlijkheid hard weglopen
als het erop aankomt. En niet alleen kandidaten … zelfs introverte mensen
vluchten voor innerlijkheid door mee te gaan met hun snel draaiende
gedachtemolens in plaats van: God aan zichzelf te laten gebeuren – want
daar gaat het om bij innerlijkheid. Laten we samen met Willem van St. Thierry
op de knieën, door de knieën gaan, en bidden tot God:
dat uw
heilige Geest alle schuilhoeken van onze gevoelens binnendringt,
in bezit
neemt en op volmaakte wijze
ombuigt tot uw ware zuiverheid,
tot uw
zuivere waarheid,
tot volledige overeenstemming met uw liefde.
Dát mag vorming, omvorming heten. Wie denkt hierbij nog aan een
muf leslokaal waar ‘vorming' wordt gegeven? Willem gaat verder en laat
zien waar deze vorming, omvorming naartoe leidt: En zo innig wordt de
verbondenheid, zo hecht het aanhangen, zo groot het genieten van uw zoetheid,
dat onze Heer zelf, uw Zoon, deze band ‘eenheid’ noemt, wanneer Hij
zegt: ‘Dat zij ook één zijn in ons’. En de waardigheid
daarvan is zo groot, zo groot ook de heerlijkheid, dat Hij voortgaat en zegt:
‘zoals Ik en U één zijn’. (Uit: God schouwen, nr. 11)
Laten we proberen deze Paastijd in vorm te zijn om deze vorming van de Geest te
ontvangen...
Broeder Alberic