Bevrijd onze liefde… Een korter, krachtiger en mooier gebed kan ik me nauwelijks indenken. Willem van St. Thierry, vriend van Bernardus van Clairvaux, begint er zijn Commentaar op het Hooglied mee. Op het eind van zijn inleiding, als het eigenlijke commentaar begint, gaat hij opnieuw over tot gebed, nu tot de liefde zelf.
O Liefde (amor),
waaraan iedere liefde haar naam
ontleent,
ook de lichamelijke,
en zelfs gedegenereerde liefde,
Heilige
en heiligmakende Liefde,
zuiver en zuiverend,
levenschenkend
leven,
open voor ons uw heilig lied,
ontsluier het mysterie van uw
kus,
en de diepe zin van uw gefluister
waarmee Ge in ons
hart
betoverend zingt over uw kracht
en het zalig genieten van U.
Willem van St. Thierry bidt hier tot de Liefde, de amor – wat in het Latijn duidt op volvette liefde, om het zo maar eens te zeggen, liefde die alle soorten liefde omvat. God die Liefde is wil ons helemaal. Als Willem tot God bidt ‘bevrijd onze liefde’, bedoelt hij eigenlijk: bevrijd uzelf in ons. Kom in ons los. Later zal hij gevolgd worden door Beatrijs en Hadewijch, voor wie God zo ontzettend vanzelfsprekend MINNE mag heten. Bevrijd uzelf in ons. Kom in ons los. Mooi gebed om het jaar mee te beginnen, de dag mee te beginnen, elk moment vanuit te leven…
Broeder Alberic