Zo'n kleine tweehonderd mensen die drie
weken lang vrijwel onafgebroken vergaderen, ook op zondagen dus. Dat is de
realiteit van het Generaal Kapittel dat van 2 t/m 23 september bij Assisi
gehouden zal worden. Temidden van zoveel vergadergeweld prijkt
één dapper zinnetje, waarin al sinds het begin van de orde de
betekenis van het Generaal Kapittel wordt verwoord: alle oversten komen bijeen
opdat zij aandacht besteden aan het heil van hun eigen zielen en van die welke
aan hen zijn toevertrouwd. Zal dat zinnetje standhouden temidden van die
vergaderende massa? In de hoop dat ik tijdens het kapittel kan blijven leven en
spreken uit de grond van mijn hart en uit de grond van mijn ziel neem ik naar
Assisi een tekst van Titus Brandsma mee die al jaren met me meegaat. Ik hoop
dat het een tekst is die niet alleen voor kapittelgangers waarde heeft! De
zielengrond is in de mystiek de diepste grondslag van het menselijk bestaan.
'De zielengrond is de
voortdurende schepping of instandhouding van het menselijk wezen door God,
welke de mens als de eigenlijke grond van zijn bestaan kan beschouwen en als
een werkelijkheid in zichzelf kan zien. De mens ontmoet daar in zijn diepste
wezende goddelijke werking, krachtens welke hij is, treedt daar God tegemoet en
voelt zich getrokken tot de oorsprong, waaraan hij is ontsproten. In die
beschouwing treedt het innigst contact met God in het bewustzijn en wordt Gods
inwoning ervaren en verstandelijk aanschouwd. Het is de mens goed tot die
diepte in zichzelf te treden om zijn goddelijke oorsprong en zijn bestemming:
tot God terug te keren, steeds klaarder te zien en in Gods tegenwoordigheid te
leven.'
Broeder Alberic