- HOME
- klein kapittel
- hylland munkelyd
- klein kapittel
Klein Kapittel
Januari 2008
Hylland Munkelyd
Hopelijk zal het in 2008 gebeuren: dat er in de
Elenchus Monasteriorum, zeg maar de adreslijst van onze orde, een nieuwe naam
opduikt: Hylland Munkelyd in Noorwegen, met daarbij de vermelding ‘under
the care of Diepenveen’. Het gaat hier om een raadsel voor velen in onze
orde. Maar als er gestaan had ‘Father Robert’, dan zouden velen in
de orde direct geweten hebben om wie het ging: de monnik die ooit
novicenmeester was van onze huidige algemene overste, Bernardo Olivera, heeft
zich in 1967 in Noorwegen gevestigd als kluizenaar in een bestaan dat wel mag
worden betiteld als ‘terug bij af’. Hutje, stukje land ergens bij
een diep bergmeer, verder niks.
De laatste decennia heeft F. Robert
gezelschap gekregen van enkele jonge broeders die dit leven met hem delen. Een
paar hutjes, piepklein houten kerkje, cisterciënzer leven – verder
niks. Geen waterleiding, elektriciteit, geen e-mail, computer of mobieltje.
Alleen via de fax van de kruidenier in het dorp (een uur lopen) biedt enige
‘rechtstreekse’ verbinding. Vanuit de orde is aan Diepenveen
gevraagd om de zorg te dragen voor dit ontkiemend kloostertje. Vandaar dat ik
erheen ben gegaan, samen met broeder Bruno. Ik zal er in de loop van het jaar
vast nog meer over vertellen in PN of anderszins.
Ons bezoek in 2007 aan
dit monastiek project deed me verzuchten: ‘Ooit is het zo begonnen in
Cîteaux…’ Maar niet alleen het begin in Cîteaux was zo.
Ook in mijn hart was dit het plaatje dat ik had van monastiek leven, en nog
steeds kijk ik graag, al is met weemoed, naar dat plaatje. Tegelijk wil ik me
niet vergapen aan de buitenkant. Het diepenveense gras is even groen als daar
in Noorwegen, al gaat het er in Hylland Munkelyd wel anders aan toe met dat
gras: daar wordt de warme maaltijd voor een flink deel uit het wilde groen
rondom de hutten geplukt… Een nieuw begin – om dat van zo
nabij mee te mogen maken en er de zorg voor te mogen dragen: ik voel me daar
heel dankbaar voor. En ik weet dat het nieuwe begin er al is. Niet in een
droombeeld van Noorse hutjes, maar in mijn hart waar ik een nieuwe start mag
maken elk moment opnieuw als ik stilletjes bid: U bent er al, in alle
eenvoud…
Broeder Alberic